Vruchtgebruik, erfpacht en het recht van opstal blijven essentiële instrumenten binnen vastgoedstructurering, vermogensplanning en fiscale optimalisatie. Tegelijk staan deze structuren vandaag onder toenemende druk door een ingrijpend gewijzigd juridisch kader én een duidelijk strengere houding van de fiscale administratie.
Sinds de invoering van het nieuwe goederenrecht (Boek 3 BW) en recente fiscale evoluties volstaat het niet langer om de klassieke principes te beheersen. In de praktijk worden structuren steeds vaker beoordeeld op economische realiteit, correcte waardering en fiscale onderbouwing, met een reëel risico op herkwalificaties en fiscale correcties.
O